...ز گرمی و سردی و از خشک و تر
سرشتی به اندازه یکدیگر

چنان برکشیدی و بستی نگار
که به زان نیارد خرد در شمار

مهندس بسی جوید از رازشان
نداند که چون کردی آغازشان

نیاید ز ما جز نظر کردنی
دگر خفتنی باز یا خوردنی

زبان برگشودن به اقرار تو
نینگیختن علت کار تو

حسابی کزین بگذرد گمرهیست
ز راز تو اندیشه بی‌آگهیست

به هرچ آفریدی و بستی طراز
نیازت نه‌ای از همه بی‌نیاز

چنان آفریدی زمین و زمان
همان گردش انجم و آسمان

که چندان که اندیشه گردد بلند
سر خود برون ناورد زین کمند

نبود آفرینش تو بودی خدای
نباشد همی هم تو باشی به جای

کواکب تو بربستی افلاک را
به مردم تو آراستی خاک را

توئی گوهر آمای چار آخشیج
مسلسل کن گوهران در مزیج

حصار فلک برکشیدی بلند
در او کردی اندیشه را شهربند

چنان بستی آن طاق نیلوفری
که اندیشه را نیست زو برتری..‌.